وقتی یه دوست خوب، یه دوست که جنس دوستیتون با همه دوستی ها فرق داشته، بهت خبر میده که مادر شده، یه حس خیلی قشنگ، یه حس خیلی خاص تو وجودت شکل میگیره، شاید یه حس خواهرانه. دلت میخواد غنچه زندگیشو با تمام وجود تو آغوشت بگیری و ساعت ها نگاهش کنی و قربون صدقه اش بری، اما وقتی کیلومترها ازش دوری، فقط میتونی با چندتا پیامک همه ذوق و احساستو بهش نشون بدی و یه دنیا حسرت از این دوری بریزه تو قلبت.

دوستی که حتی یک بار هم ندیدیش، هرگز باهاش قدم نزدی، هیچوقت دست هاشو تو دست هات نگرفتی اما روزهایی رو باهاش زندگی کردی، خندیدی، گریه کردی، باهاش از عشق حرف زدی، از غم و شادی گفتی، از تجربه همسر شدنش برات حرف زده، از نگرانی های مادر شدنش برات گفته، بهش اُمید! دادی، بهت اُمید! داده و ... :)


 151 سانتی عزیزم، قدم نو رسیدت مبارک

 

 

شاد، پراُمید و پرتلاش باشیدقلب

نوشته شده در ۱۳٩٤/٦/۱٢ساعت ۳:٠۱ ‎ق.ظ توسط دختری بنام اُمید! نظرات ()

  • سی پی | هیت شا